ΜΙΚΡΟ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟΥΣ ΑΛΕΙΤΟΥΡΓΗΤΟΥΣ, ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ, ΙΕΡΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΤΗΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΟΥ, ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ


Άλλοι στέκουν ερειπωμένοι και λησμονημένοι μέσα σε άγριες ερημιές κι άλλοι σώζονται, μεταμορφωμένοι όμως, σε χώρους λατρείας της μουσουλμανικής πίστης. Είναι οι ορθόδοξοι, ιεροί ναοί της Ανατολικής Θράκης, οι ιεροί ναοί των προγόνων μας που ξεριζωμένοι, το 1922 πήραν τον πικρό δρόμο της προσφυγιάς. Δεν ακούγονται πια μέσα τους βυζαντινές ψαλμωδίες, ούτε ακούγονται στα προαύλιά τους οι χαρούμενες φωνές των πανηγυριστών, που τιμούσαν άλλοτε τη μνήμη των αγίων τους. Ούτε ίχνος δεν υπάρχει γύρω τους από τα έργα των χεριών των πατέρων μας, τα ελάχιστα, ελληνικά σπίτια και σχολεία, κι όταν σώζονται, είναι πια «ωραία ερείπια». Τι είναι, λοιπόν, αυτό που τόσο συχνά οδηγεί τα βήματά μου εκεί, εκεί που πια δεν υπάρχει τίποτε για να δω και ν’ ακούσω; Είναι τ’ ακούσματα από τους παππούδες και τις γιαγιάδες του λαού μου, που έχουν αποτυπωθεί στο βάθος της ύπαρξής μου, "είναι η μνήμη αυτού του λαού που καίει άκαυτη βάτος»:

Στην 1η και 2η φωτογραφία φαίνεται ο Ιερός Ναός της μικρής Αγίας Σοφίας στη Βιζύη,

στην 3η και 4η η Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Χώρα,

στην 5η, 6η και 7η ο Ιερός Ναός της Οσίας Παρασκευής της Επιβατηνής στο Κιρμένι,

στην 8η και 9η ο Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδας στο Καλόδεδρο,

στην 10η, 11η και 12η ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου στη Στέρνα,

στη 13η και 14η ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου στους Επιβάτες,

στην 15η και 16η ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου στους Δελλιώνες,

στην 17η, 18η, 19η και 20ή ο Ιερός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Ηρακλείτσα,

στην 21η, 22η, 23η ο κοιμητηριακός Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι,

στην 24η, το Ιερό του Μητροπολιτικού Ναού Μυριοφύτου και Περιστάσεως, (Εισοδίων της Θεοτόκου, στο Μυριόφυτο) και

στις 25η έως και 31η, ο Μητροπολιτικός Ναός Γάνου και Χώρας, (των Ταξιαρχών, στον Γάνο), του οποίου οι τοίχοι σώζονται σε αρκετό ύψος. Στην τελευταία φωτογραφία, μάλιστα, σώζονται και ίχνη του εσωτερικού επιχρίσματος.